← Foruma Dön
Makale
Ayse Deniz
DOĞRULANMIŞ UZMAN1g önce • All UK
Pasaporttan Daha Ağır Olan Şey
Pasaporttan Daha Ağır Olan Şey
Yurt dışına taşınırken bavulunuza kıyafetlerinizi koyarsınız. Pasaportunuzu, belgelerinizi, birkaç fotoğrafınızı…
Ama asıl taşıdığınız şey bunlar değildir.
Asıl yük; alışkanlıklarınızdır.
İnsan, doğduğu şehirde hayatı ezbere yaşar. Hangi markete gideceğini bilir, hangi otobüse bineceğini bilir, en önemlisi de konuşmak için düşünmek zorunda kalmaz.
Yabancı bir ülkede ise her gün yeniden başlar.
Bir ekmek almak bile bazen küçük bir sınava dönüşebilir. Resmi bir evrakı anlamaya çalışırken, banka görevlisini dinlerken ya da doktorda derdinizi anlatırken aslında sadece yeni bir dil öğrenmezsiniz; sabretmeyi de öğrenirsiniz.
Bir süre sonra fark edersiniz ki, cesaret korkusuz olmak değildir.
Cesaret, korkuya rağmen devam edebilmektir.
Yurt dışında yaşamak bana bunu öğretti.
Yeni bir ülkede kimse sizin geçmişinizi bilmez. Diplomanız, unvanınız, yıllarca biriktirdiğiniz başarılar… Bunların hiçbiri ilk karşılaşmada görünmez. İnsanlar sizi bugün olduğunuz kişiyle tanır.
Bu da insana önemli bir soru sordurur:
“Ben gerçekten kimim?”
Cevap; kartvizitinizde değil, davranışlarınızda saklıdır.
Bir toplumun parçası olabilmek için önce gözlemlemeyi öğreniyorsunuz. Farklı kültürlere saygı duymayı, acele etmemeyi ve her şeyin sizin alıştığınız gibi olmak zorunda olmadığını kabul ediyorsunuz.
İşte gerçek dönüşüm de burada başlıyor.
Yalın yönetimde sıkça kullandığımız bir ilke vardır: Önce gözlemle, sonra anla, en son değiştir.
Sanırım bu ilke sadece iş hayatı için değil, hayatın kendisi için de geçerli.
Çünkü yeni bir ülkeye taşınmak, sadece adres değiştirmek değildir.
Bakış açınızı değiştirmektir.
Bugün geriye dönüp baktığımda, bana en çok güç veren şeyin kusursuz planlar olmadığını görüyorum.
Her gün attığım küçük adımlar olmuş.
Yeni öğrendiğim bir kelime…
İlk kez tek başıma tamamladığım resmî bir işlem…
Yanlış telaffuz edip sonra gülümseyerek yeniden denediğim cümleler…
Bunların hiçbiri büyük başarı gibi görünmeyebilir.
Ama büyük değişimler zaten küçük adımların sessiz toplamıdır.
Belki de yurt dışında yaşamanın en büyük kazancı budur.
İnsan, başka bir ülkeyi keşfederken aslında en çok kendini keşfediyor.
Ve bir gün fark ediyor ki…
Dünyanın neresinde olursa olsun, gerçek evi; cesaretini yanında taşıdığı yerdir.
Yurt dışına taşınırken bavulunuza kıyafetlerinizi koyarsınız. Pasaportunuzu, belgelerinizi, birkaç fotoğrafınızı…
Ama asıl taşıdığınız şey bunlar değildir.
Asıl yük; alışkanlıklarınızdır.
İnsan, doğduğu şehirde hayatı ezbere yaşar. Hangi markete gideceğini bilir, hangi otobüse bineceğini bilir, en önemlisi de konuşmak için düşünmek zorunda kalmaz.
Yabancı bir ülkede ise her gün yeniden başlar.
Bir ekmek almak bile bazen küçük bir sınava dönüşebilir. Resmi bir evrakı anlamaya çalışırken, banka görevlisini dinlerken ya da doktorda derdinizi anlatırken aslında sadece yeni bir dil öğrenmezsiniz; sabretmeyi de öğrenirsiniz.
Bir süre sonra fark edersiniz ki, cesaret korkusuz olmak değildir.
Cesaret, korkuya rağmen devam edebilmektir.
Yurt dışında yaşamak bana bunu öğretti.
Yeni bir ülkede kimse sizin geçmişinizi bilmez. Diplomanız, unvanınız, yıllarca biriktirdiğiniz başarılar… Bunların hiçbiri ilk karşılaşmada görünmez. İnsanlar sizi bugün olduğunuz kişiyle tanır.
Bu da insana önemli bir soru sordurur:
“Ben gerçekten kimim?”
Cevap; kartvizitinizde değil, davranışlarınızda saklıdır.
Bir toplumun parçası olabilmek için önce gözlemlemeyi öğreniyorsunuz. Farklı kültürlere saygı duymayı, acele etmemeyi ve her şeyin sizin alıştığınız gibi olmak zorunda olmadığını kabul ediyorsunuz.
İşte gerçek dönüşüm de burada başlıyor.
Yalın yönetimde sıkça kullandığımız bir ilke vardır: Önce gözlemle, sonra anla, en son değiştir.
Sanırım bu ilke sadece iş hayatı için değil, hayatın kendisi için de geçerli.
Çünkü yeni bir ülkeye taşınmak, sadece adres değiştirmek değildir.
Bakış açınızı değiştirmektir.
Bugün geriye dönüp baktığımda, bana en çok güç veren şeyin kusursuz planlar olmadığını görüyorum.
Her gün attığım küçük adımlar olmuş.
Yeni öğrendiğim bir kelime…
İlk kez tek başıma tamamladığım resmî bir işlem…
Yanlış telaffuz edip sonra gülümseyerek yeniden denediğim cümleler…
Bunların hiçbiri büyük başarı gibi görünmeyebilir.
Ama büyük değişimler zaten küçük adımların sessiz toplamıdır.
Belki de yurt dışında yaşamanın en büyük kazancı budur.
İnsan, başka bir ülkeyi keşfederken aslında en çok kendini keşfediyor.
Ve bir gün fark ediyor ki…
Dünyanın neresinde olursa olsun, gerçek evi; cesaretini yanında taşıdığı yerdir.
0 yorum